en-USel-GR

Συνεργασία σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης

 Η αρχή της ενσωμάτωσης της περιβαλλοντικής διάστασης στις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αποτελεί ένα από τα θεμέλια της κοινοτικής δράσης σε θέματα περιβάλλοντος.


Από το 1992, έτος που έλαβε χώρα η «Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη» στο Ρίο Ντε Τζανέϊρο και κυρίως κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας, παρατηρήθηκαν σημαντικές εξελίξεις στο διεθνές και ευρωπαϊκό «περιβαλλοντικό γίγνεσθαι» και συντελέσθηκαν ριζικές αλλαγές στον τρόπο προσέγγισης των παγκόσμιων περιβαλλοντικών προκλήσεων, με την εισαγωγή της έννοιας της βιώσιμης ανάπτυξης και ειδικότερα τον εμπλουτισμό της με τον περιβαλλοντικό πυλώνα, ο οποίος θεωρήθηκε ισότιμος με τον οικονομικό και κοινωνικό.

Η αειφόρος ανάπτυξη παραμένει ως η μοναδική σκοπιά προσέγγισης και αντιμετώπισης των περιβαλλοντικών προκλήσεων και αποτελεί προτεραιότητα τόσο για την Ευρωπαϊκή Ένωση, όσο και για τους Διεθνείς Οργανισμούς, οι οποίοι την έχουν εντάξει στις στρατηγικές, πολιτικές και δράσεις τους.

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες κατήρτισαν την πρώτη στρατηγική της Ε. E.  για την αειφόρο ανάπτυξη το 2002 και την αναθεώρησαν το 2006 (Ανανεωμένη στρατηγική της Ε.Ε. για την αειφόρο ανάπτυξη, Ιούνιος 2006), με στόχο την κάλυψη κενών και τη συνεκτίμηση νέων προκλήσεων. Στενά συνδεδεμένη με την πολιτική για την αλλαγή του κλίματος και την ενέργεια, η αναθεωρημένη στρατηγική τονίζει τη σημασία της εκπαίδευσης, της έρευνας και της δημόσιας χρηματοδότησης για την επίτευξη βιώσιμων προτύπων παραγωγής και κατανάλωσης, λειτουργώντας συμπληρωματικά προς την «Στρατηγική της Λισσαβόνας» (2000-2010) η οποία στοχεύει στην οικονομική ανάπτυξη και την αύξηση της ανταγωνιστικότητας της Ε. E. Πρόσφατα, οι Ευρωπαίοι ηγέτες αποφάσισαν την σύγκλιση των δύο Στρατηγικών, σε επιχειρησιακό επίπεδο, με την υιοθέτηση μίας νέας ευρύτερης Στρατηγικής, για την επόμενη δεκαετία, υπό τον τίτλο «Europe 2020».

Περιβαλλοντικές Προτεραιότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Στο παραπάνω πλαίσιο, οι βασικές περιβαλλοντικές προτεραιότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, περιλαμβάνουν:

  • την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής.
    Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρωτοστατεί στις προσπάθειες επίτευξης παγκόσμιας συμφωνίας για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου .
    Τον Δεκέμβριο του 2008, οι ηγέτες της Ένωσης ενέκριναν μια ολοκληρωμένη δέσμη μέτρων μείωσης των εκπομπών. Στόχοι των εν λόγω μέτρων είναι:
    - Μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά τουλάχιστον 20% κάτω από τα επίπεδα του 1990,
    - 20% της κατανάλωσης ενέργειας της Ε.Ε. να προέρχεται από ανανεώσιμες πηγές,
    - Μείωση κατά 20% στη χρήση πρωτογενούς ενέργειας σε σύγκριση με τα προβλεπόμενα επίπεδα μέσω τη βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης,
    - 10% των καυσίμων για τις μεταφορές να προέρχεται από τα βιοκαύσιμα, την ηλεκτρική ενέργεια ή το υδρογόνο.
  • τη διατήρηση της βιοποικιλότητας
    Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αναλάβει τη δέσμευση να θέσει τέλος, έως το 2010, στη μείωση των ειδών και των ενδιαιτημάτων που απειλούνται με εξαφάνιση στην επικράτειά της, ενώ παράλληλα προωθεί την επέκταση του δικτύου ζωνών προστασίας φυτικών και ζωικών ειδών και των ενδιαιτημάτων τους.
  • τη μείωση των προβλημάτων υγείας που προκαλούνται από διάφορες πηγές ρύπων
    Η παρακολούθηση μίας σειράς διαφορετικών ρυπογόνων παραμέτρων (π.χ. στον αέρα, στα ύδατα, κλπ) που επηρεάζουν την ανθρώπινη υγεία, η θέσπιση προτύπων και ο καθορισμός ανωτάτων ορίων ασφαλείας, με λήψη κατάλληλων μέτρων σε περίπτωση υπέρβασης αυτών, βρίσκονται στο επίκεντρο της κοινοτικής περιβαλλοντικής νομοθεσίας.
  • την αποδοτική χρήση των φυσικών πόρων
    Στο επίκεντρο των περιβαλλοντικών προτεραιοτήτων της Ένωσης, είναι η βιώσιμη χρήση των φυσικών πόρων καθώς επίσης η ορθή διαχείριση και ελαχιστοποίηση των παραγόμενων αποβλήτων, ώστε να μην υπερβαίνεται τη φέρουσα ικανότητα του περιβάλλοντος και να αποσυνδέεται η χρήση των πόρων από την οικονομική ανάπτυξη μέσω της αύξησης της αποδοτικότητας τους.

Οι παραπάνω άξονες προτεραιοτήτων, πέραν της αμιγώς περιβαλλοντικής τους στόχευσης, μπορούν να συνεισφέρουν και στην οικονομική ανάπτυξη, μέσω της προώθησης της καινοτομίας και της πράσινης επιχειρηματικότητας.

Κοινοτική Περιβαλλοντική Νομοθεσία – η λήψη αποφάσεων

Η Ε. Ε., μέσω μίας δυναμικής και συνεχούς διαδικασίας, δημιουργεί τα κατάλληλα θεσμικά πλαίσια για το σύνολο των επιμέρους θεμάτων που αφορούν στην προστασία του περιβάλλοντος και στην προαγωγή της βιώσιμης ανάπτυξης, λαμβάνοντας υπόψη τα πλέον πρόσφατα περιβαλλοντικά, κοινωνικοοικονομικά και τεχνολογικά δεδομένα. Το σύνολο των θεσμικών αυτών πλαισίων αποτελεί την Κοινοτική περιβαλλοντική νομοθεσία.

Στη διαδικασία λήψης αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την παραγωγή όλων των σχετικών νομοθετικών πράξεων (οδηγιών, κανονισμών, αποφάσεων), συμμετέχουν τα τρία κύρια θεσμικά όργανα της Ένωσης, δηλαδή, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Συμβούλιο Υπουργών Περιβάλλοντος και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι το μόνο σώμα που κατέχει το δικαίωμα της πρωτοβουλίας στη νομοθετική διαδικασία, ενώ παράλληλα συμμετέχει ενεργά στη διαδικασία διαπραγμάτευσης διεθνών συμφωνιών εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συγκεκριμένα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εισηγείται σχέδια νομοθετικών πράξεων προς διαβούλευση και έγκριση από το Συμβούλιο Υπουργών Περιβάλλοντος και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ενώ είναι ο τοποτηρητής για την εφαρμογή της κοινοτικής περιβαλλοντικής νομοθεσίας.

Tο Συμβούλιο Υπουργών Περιβάλλοντος είναι το κύριο όργανο λήψης αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για θέματα περιβάλλοντος και βιώσιμης ανάπτυξης. Σε αυτό συμμετέχουν οι Υπουργοί Περιβάλλοντος των Κρατών Μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίοι συναντώνται με σκοπό να συζητήσουν και στη συνέχεια να εγκρίνουν από κοινού με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, την περιβαλλοντική νομοθεσία, αλλά και να αποφασίσουν τις κοινές θέσεις της Ένωσης για τις Διεθνείς Υπουργικές Συνόδους που έχουν στην ατζέντα τους θέματα περιβάλλοντος και βιώσιμης ανάπτυξης. Ο αριθμός των τακτικών Συνόδων του Συμβουλίου Υπουργών Περιβάλλοντος, ανέρχεται στις τέσσερις ανά έτος, ενώ των εκτάκτων (ατύπων Συμβουλίων) σε δύο.

Το ΥΠΕΚΑ συμμετέχει ανελλιπώς στα Συμβούλια Υπουργών Περιβάλλοντος, συνεισφέροντας στη διαδικασία λήψης αποφάσεων και στη διαμόρφωση της Κοινοτικής περιβαλλοντικής πολιτικής.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το οποίο συμμετέχει στην περιβαλλοντική νομοθετική διαδικασία μαζί με την Επιτροπή και το Συμβούλιο Περιβάλλοντος, είναι το μοναδικό άμεσα εκλεγμένο όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με τα μέλη του να εκλέγονται κάθε πέντε χρόνια από ψηφοφόρους και στα 27 κράτη μέλη της Ένωσης.

Με τη θέση σε ισχύ, της «Συνθήκης της Λισσαβόνας», οι εξουσίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων αυξάνονται διαρκώς. Σήμερα το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει επιβάλει το ρόλο του ως νομοθετικού εταίρου, μέσω της υποχρεωτικής συμμετοχής τους στη διαδικασία συναπόφασης.

Η τήρηση της Κοινοτικής περιβαλλοντικής Νομοθεσίας

Η διασφάλιση της ορθής ενσωμάτωσης και εφαρμογής της κοινοτικής περιβαλλοντικής νομοθεσίας, είναι κατ’ αρχήν, αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προσπαθεί να εξασφαλίσει ότι όλα τα Κράτη Μέλη της Ένωσης, τηρούν και εφαρμόζουν σωστά την κοινοτική περιβαλλοντική νομοθεσία. Στο πλαίσιο αυτού του ρόλου, ερευνά επιμέρους υποθέσεις πιθανών παραβιάσεων του κοινοτικού περιβαλλοντικού δικαίου από τα Κράτη Μέλη. Για το σκοπό αυτό, αλληλογραφεί με τα Κράτη Μέλη προκειμένου να διαπιστωθεί η τυχόν παραβίαση, της Κοινοτικής περιβαλλοντικής νομοθεσίας. Αν η Επιτροπή διαπιστώσει ότι ένα Κράτος Μέλος παραβιάζει την Κοινοτική περιβαλλοντική νομοθεσία, έχει το δικαίωμα να κινήσει σχετικές νομικές διαδικασίες, προσφεύγοντας στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφαίνεται επί της υποβαλλόμενης υπόθεσης και ορίζει το χρονοδιάγραμμα συμμόρφωσης του Κράτους Μέλους.

Στη συνέχεια, η Επιτροπή παρακολουθεί την υπόθεση, αλληλογραφώντας με το υπόλογο Κράτος Μέλος, μέχρι να επέλθει η οριστική συμμόρφωση του Κράτους Μέλους με τις επιταγές της Κοινοτικής περιβαλλοντικής νομοθεσίας.

Σε αντίθετη περίπτωση, η Επιτροπή μπορεί να προσφύγει εκ νέου στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ζητώντας την επιβολή χρηματικών ποινών για το μη συμμορφούμενο Κράτος.

Σε εθνικό επίπεδο, η ορθή ενσωμάτωση στο Εθνικό δίκαιο και η αποτελεσματική εφαρμογή της κοινοτικής περιβαλλοντικής νομοθεσίας, βρίσκονται στο επίκεντρο των προτεραιοτήτων του ΥΠΕΚΑ ενώ θέματα τυχόν παραβιάσεων της περιβαλλοντικής νομοθεσίας τα διαχειρίζεται μέσω της στενής συνεργασίας του με συναρμόδιους φορείς και τους εμπλεκόμενους κοινωνικούς εταίρους.

bostanci escort
Swiss Replica watches
bedava bonus veren siteler
olgun porno
bets10
antalya escort
xxx fox vidos old woman fuck hard
bodrum escort